نامه های شهید
1- نامه‌اي از شهيد حر خسروي به شهيد عليرضا رضايي
بنام خداوند درهم كوبنده ستمگران
خدمت دوست از جان عزيزترم آقاي عليرضا رضايي سلام عرض ميكنم .اميدوارم كه سلام گرم و صميمانه مرا از فرسنگها راه دور كه به طرف شما مي آ يد بپذيري و اميدوارم كه حال شما خوب باشد و هيچگونه ناراحتي شما را آزرده خاطر نكرده باشد .
اگر از حال من بخواهي حالم خوب است و هيچگونه ناراحتي ندارم جز دوري و نديدن شما كه آن هم اميد است ديدارها به زودي زود تازه گردد آمين يا رب‌العالمين
باري برادر جان نامه پراز مهر و محبت شما در ساعات خوبي بدستم رسيد و زيارت گرديد وقتي كه خبر سلامتي شما را دريافت كردم خوشحال شدم برادر عزيزم من نميدانم حالا شما چكار ميكنيد كار شما فقط نگهباني از مهمات است و يا اينكه مهمات هم حمل ميكنيد و به جبهه مي فرستيد و من نميدانم كه آيا شما را هم به جبهه خواهند برد يا اينكه نه .
من ميدانم كه حالا در دل شما چه ميگذرد من ميدانم از اينكه شما را به خط اول جبهه نميبرند بسيار ناراحت هستید چون كه خود من هم همينطور بوده‌ام ولي برادر عزيزم كار شما خيلي مشكلتر و با ارزش تر است باري برادر عزيزم تو سرباز اسلامي ـ تو سرباز قرآني ـ و اين وظيفه توست كه از اسلام صيانت بكني و حفظ كني اسلام را اگر كشته شويد تكليف را عمل كرده اي ، به هر شكلي همه تكليف را عمل كرده‌ايم
از خداوند متعال سپاسگزار باش كه تو را آفريد و به تو جان داد تا با بي خدايان پيكار كني زيرا كه انسان مسلمان زندگي را عقيده و جهاد ميشمارد و دنيا را ميدان مبارزه و جهاد ميشمارد .
رضايي جان تو در اين ميدان با تمام وجود و با زشتي و باطل پيكار كن و با ستم و ستمگران بجنگ لحظه اي از پاي ننشين . و در سنگر حق پيوسته بكوش و با دشمنان خدا و بندگانش بجنگ و صفوف ستمگران و خيانتكاران را در هم بشكن و سرانجام در اين راه مقدس اگر قابليت آن را انسان داشته باشد . به افتخار شهادت نائل ميگردد .
عليرضا خيلي مواظب باش و احتياط بكنيد و مواظب تركشهاي زهر آلود خمپاره‌هاي دشمن كافر باش . شما فرموديد كه اگر بچه‌ها در جبهه هستند آدرس آنها را برايم بگو برادر جان ما اين چند نفري كه به جبهه رفتيم ماموريت ما تمام شد و همگي به وطن سالم بازگشتيم جز حميد حياتي كه در اثر تركش خمپاره در جبهه مالكيه زخمي شد و او حالا در بيمارستان تهران بستري مي باشد . و حالش بهبود يافته .
حالا كه دارم نامه را برايت مي نويسم سعيدي را ديدم كه به من گفت بوشهر ۲۲ نفر از بسيج خواسته كه بفرستيم براي آموزش و اعزام به جبهه كه به تاريخ بيستم اسفند ماه به بوشهر ميروند . ولي از ما كسي در جبهه نيست و من بسيار ناراحت هستم كه ديگر به جبهه باز نگشتيم زيرا كه شايد خودت هم درد من را بداني و امكان دارد اگر پدرم اجازه آمدن را به من داد باز به جبهه برگردم و اگر آمدم حتماً شما را پيدا خواهم كرد . ديگر عرضي ندارم خداحافظ ـ از گناوه كليه برادران بسيج سلام مي‌رسانند .
ارادتمند شما حر خسروي
______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________
