خاطرات شهید
خاطره‌اي از برادر شهيد عزيزغلامي :
سال 1360 چيزي از جنگ نگذشته بود ، من با برادرم رحيم هر دو در جبهه بوديم ، با توجه به اينكه يتيم بوديم و با مشكلات زيادي به آن سن و سال رسيده بوديم حقيقتاً همديگر را دوست داشتيم .
لذا به همين منظور شهيد رحيم از حضور هر دوي ما در يك زمان در جبهه مخالف بود روزي مرا كنار كشيد و موضوع را مطرح كرد ( با اين شكل كه من توان آنرا را ندارم كه خمپاره تو را نزد من و پيش روي من تكه پاره كند ) در ضمن مادرمان چگونه داغ دو جوان را با هم تحمل كند پس شايسته است شما به پشت جبهه برگردي و سعي كني نمازهايت را در مسجد بخواني و هر وقت من شهيد شدم شما به جبهه برگردي و اسلحه بر زمين افتاده مرا بلند كرده و به ياري دين بشتابي و همين طور هم شد .
رحيم در مورخ 1360/04/10 به درجه رفيع شهادت نائل آمدند .
و اين بنده حقير آن وصيت را عملي كردم به اميد آنكه در قيامت شرمنده شهداء نباشيم .
رحمت خدا بر امام شهدا و بر شهداء راه دين و ميهن اسلامي ايران .
يادش گرامي و روحش شاد باد
