شهید زهرا فارسی بندری

شهید زهرا فارسی بندری

نام پدر :عبدالحسين

تاريخ تولد :1345/05/01

تاريخ شهادت :1366/01/02

محل تولد :آبادان

محل شهادت :آبادان

آرامگاه :آبادان

_______________________________________________________________________________________________

زندگی نامه شهید

زهرا فارسي بندري فرزند عبدالحسين متولد 1345 در خانواده‌اي روحاني در شهرستان آبادان ديده به جهان گشود تحصيلات ابتدايي و راهنمايي را به پايان رسانيد ايشان با آنكه سن و سال زيادي نداشت ولي از لحاظ درك معنوي ، حجاب اسلامي و برخورد با ديگران آداب اسلامي و نماز سر وقت مفيد بودند و هميشه در منزل و مدرسه نمونه و اُسوه بودند و چندين مرتبه مورد تشويق مسئولين مدرسه قرار گرفته بودند و در دوران انقلاب شكوهمند اسلامي در چند مرحله در راهپيمائي‌ها با خواهرش شركت مي‌كردند و سرانجام در ساعت 2/30 دقيقه 31 شهريور ماه 1359 به همراه مادرش بر اثر گلوله باران شهر آبادان و اصابت تركش خمپاره دعوت حق را لبيك و به خيل شهداي انقلاب اسلامي و جنگ تحميلي شتافت .

روحش شاد و يادش گرامي باد

_______________________________________________________________________________________________

خاطرات شهید

خاطره اي از زبان برادر و فرزند شهيد :

خلاصه مطلب اينكه اين دو شهيده (خاتون عليزاده و زهرا فارسي بندري) واقعاً دو نمونه از زنان اسوه مي‌توان نام برد كه براي ديگران در محله‌اي كه برديم الگو بودند و هيچ موقع كسي از اين دو عزيز ناراحتي و سر و صدايي از آنها شنيده نشدند و اين واقعاً مي‌تواند سر عشق براي تمامين خواهران اين مرز و بوم باشد و خواهم مي‌دانست كه چه موقع بايد اين دو عزيز را ببرد .

لازم است دو خاطره از اين دو شهيد به جهت بهره‌برداري خدمتتان بگويم : اولين خاطره در مورد شهيده مادرم خاتون عليزاده داودي است قبل از اينكه جنگ شروع بشود روزي به مادرم گفتم مادر اگر جنگ شروع بشود همه شما و پدرم كشته شويد چه كار كنيم و ما بي‌صاحب مي‌شويم و مادرم با تبسم و لبخند گفتند فرزندم اين چه حرفي است كه مي‌زنيد آن كس كه شما را تا الان زنده نگه داشته و بزرگ كرده است همان صاحب اصلي و نگه دارند شماست نه من ، و من فكر كردم كه واقعاً حرف‌ بجايي از طرف مادرم بود و بعد از اين حرف يك آرامشي سراسر وجودم را در بر گرفت .

خاطره‌اي هم از خواهرم زهرا دارم كه روزي خواهرم از مدرسه بر مي‌گشتند به منزل ديدم خواهرم ناراحت است و مثل هميشه نيست به ايشان گفتم كه اتفاقي افتاده آيا در مدرسه كسي به شما حرفي زده يا نمره كم گرفته‌ايد وي در جواب گفت : كه هيچ كدام از اينها نيست وسط راه كه مي‌آمدم تصادفي شده بود و مادري بخاطر نجات جان فرزندش او را ماشين زده بود و ايشان ادامه داد و گفت آيا فرزند اينقدر عزيز است كه مادر جان خود را فداي فرزندش مي‌كند و ما واقعاً قدر و پدر و مادر خود را نمي‌دانيم تا اينكه آنها را از دست بدهيم .

سن مادرم لحظه شهادت 37 سال داشت و خواهرم 13 سال سن داشتند و در كلاس دوم راهنمايي درس مي‌خواندند .