شهید جمشید رستمی
نام پدر : مصيب
تاريخ تولد : ۱۳۴۴/۸/۱۵
تاريخ شهادت ۱۳۶۵/۱۰/۱۹
محل تولد : بندر گناوه
محل شهادت : شلمچه – عملیات کربلای 5
آرامگاه : گناوه
_________________________________________________________________________________________________
زندگی نامه شهید
شهيد جمشيد رستمي فرزند مصيب در آبان ماه ۱۳۴۴ در يك خانواده مذهبي در شهرستان گناوه ديده به جهان گشود و از بدو تولد در كنار خانواده ای مذهبي پرورش يافتند .
وي از همان كودكي علاقه خاصي به مسائل ديني نماز و روز داشت او دوران ابتدائي و راهنمايي را در شهرستان گناوه به اتمام رسانيده و چون علاقه خاصی به مسائل ديني داشت تصميم گرفت به حوزه علميه قم رفته و درس طلبگي بخواند
دروس حوزه را در حوزه علميه قم تا سطح معالم و لمعه ادامه داده و به فرمان رهبر كبير انقلاب حضرت امام (ره) لبيك گفته و از همانجا از طريق بسيج به جبهه‌هاي جنگ اعزام گرديد
و در جبهه علاوه بر ترويج مسائل ديني و احكام اسلامي دوشادوش رزمندگان اسلام با كفار بعثي مي‌جنگيد تا اينكه در عمليات بزرگ كربلاي ۵ در منطقه شلمچه بر اثر تركش به ناحيه سر در تاريخ ۱۳۶۵/۱۰/۱۹ به آرزوي ديرينه خود شهادت در راه خدا نائل گشت .
پیکر مطهر شهيد رستمي در شهرستان گناوه با حضور امت هميشه در صحنه تشييع و در گلزار شهدای گناوه به خاك سپرده شد .
روحش شاد و راهش پر رهرو باد
________________________________________________________________________________________________
خاطرات شهید
۱.خاطره شهيد از زبان پدرش :
عنوان خاطره : پيشگویي شهيد
شهيد قبل از شهادت به فرمانده شان گفته بود كه من شهيد مي‌شوم و از روي ساعتم مرا خواهيد شناخت و آن كس كه مرا شناخت ، ساعت براي خودش باشد بعد از مدتي كه در سنگر بود ، سنگر با خمپاره اي منفجر شد ،
جسد شهید آسيب فراواني ديده بود و در خرابه سنگر فرو رفته بود تنها چيزي كه پيدا بود دستش بود كه بيرون از آوار مانده بود و ساعتي نیز روي دستش و همانی شد كه خودش پيش بيني كرده بود .
۲.خاطرات شهيد از زبان خواهر شهيد
عنوان خاطره : كرامات شهيد
دختر عموي شهيد و شوهرش مي خواستند لنجي خريداري كنند شبي كه فردايش قرار بود لنج را بخرند ، شهيد در خواب دختر عمويش مي‌آيد و به او مي‌گويد آن لنج را نخريد زيرا موتور آن خراب است و فروشنده به شما نگفته است .
فرداي آن روز كه براي خريداري لنج رفتند ، وقتي به موتورش نگاه كردند ديدند سوراخ است و ديگر آن را نخريدند
و امثال اين خاطره براي ما ياد آور اين است كه شهدا زنده هستند و هيچ وقت از بين ما نمي روند و ياد و خاطره آنها تا ابد جاويد خواهد ماند .
