وصیت نامه شهید
بسم رب الشهداء و الصدیقین
ولا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون
اول از همه بر مادر و پدر و دوستان و ياران سلام عرض مي كنم و اكنون وصيت كوچكي دارم كه رهرو اين شهيدان باشيد و هيچ موقع امام را تنها نگذاريد كه ان شاء الله نمي گذاريد .
مادر و پدر عزيز افتخاركنيد كه شهادت نصيب فرزندتان شده است . و هيچ تاسف نخوريد و همواره خوشحال باشيد و ان شاءالله خداوند صبري به شما عنايت مي فرمايد . اگر يك وقت من شهيد شدم اصلا برايم گريه نكنيد و ناراحت نشويد و هر كس هم خواست برايم فاتحه بخواند بگو اول براي امام دعاكند و بعد براي من فاتحه بدهيد .
اگر شهيد شدم و مادر خواست برايم گريه كند او را دلداري بدهید و نگذاريد كه گريه كند و بگويد كه او بخندد زيرا كه فرزندش را در راه الله داده و در چه نعمتي بزرگتر از اين كه شهادت نصيب شخصي بشود .
به مادرم بگو آري درست است كه اين دنيا را از دست مي‌دهم ولي در عوض دنياي جاويد و در آنجا با شهيدان زندگي ميكنم و اين را حتما ميدانيد كه شهيد با ريختن اولين قطره خونش تمام گناهانش بخشيده مي شود
اين را مي دانيد كه اين دنيا ناپايدار است و آخر يك روز از بين خواهيم رفت چه بهتر كه در راه خدا كشته شويم و اين را بدان كه كساني كه شهادت نصيبشان ميشود به دنياي جاويد يعني دنياي پايدار سفر خواهند كرد و در آنجا ديگر مرگ و مير وجود ندارد و همه با هم برادرند .
خلاصه خدا كند كه شهادت نصيب ماهم بشود . ديگر سرتان را درد نمي آورم و فقط از شما خواهش ميكنم كه براي امام دعاكنيد و در دعاهايتان بخواهيد كه خداوند تا انقلاب مهدي (ع) امام خميني را نگه دارد . مي بخشيد كه وقت گرانبهايتان را گرفتم .
خداحافظ برادر كوچكتان
عبدالله ليراوي ، تاريخ :۱۳۶۰/۱۲/۲۴
