زندگی نامه شهید
شهيد موسي غلامزاده ديلمي در سال ۱۳۴۵ در خانواده مذهبي در شهرستان آبادان متولد شد . پدر شهيد بيشتر به شغل ملواني مشغول بود و در بعضي اوقات نيز به كشاورزي ( پرورش نخل ) ميپرداخت .
وی فردي مذهبي بود و سعي و تلاش فراواني داشت كه بتواند مسائل حلال و حرام را در زندگي روزمره خود و خانواده رعايت نمايد و به دلیل داشتن همين اعتقادات بود كه توانست فرزندان خوبي تحويل جامعه اسلامي دهد .
در دوران كودكي شهيد همانند هم سن و سالهاي خود بيشتر به بازي فوتبال مي پرداخت و به اين ورزش علاقه زيادي داشت و هنگام انجام بازي با توجه به سن كم ، مسائل اخلاقي را در اين ورزش رعايت ميكرد و الگويي براي ديگر دوستان بود .
در سن هفت سالگي پا به مدرسه گذاشت در اين دوره با توجه به اينكه خانواده ايشان در اروند كنار زندگي ميكردند به يكي از مدارس ابتدايي اين بخش رفت اولين مدرسه اي كه ايشان در آن تحصيل كرد مدرسه ابتدايي كورش نام داشت و ايشان اين دوره تحصيلي را با موفقيت به پايان رساند
بعد از اتمام دوره ابتدايي وارد دوره راهنمايي شد سال اول راهنمايي را در مدرسه شهيد نصرتي اروند كنار با موفقيت به پايان رساند . در دوران مدرسه بخاطر استعدادي كه داشت هيچگاه از درس عقب نماند .
با شروع مبارزات انقلاب اسلامي به رهبري حضرت امام خميني هميشه همراه با خانواده‌اش در راهپيمايي ها شركت ميكرد و از نزديك نظاره گر حركات امت اسلامي ايران بود و ميديد كه چگونه اين ملت از جان مايه گذاشتند و رژيم پليد و فاسد شاهنشاهي را سرنگون كردند
با شروع جنگ تحميلي عراق عليه ايران در شهريور ۱۳۵۹ وي به همراه خانواده‌اش بعد از گذشت دو هفته از آغاز جنگ ناگزير خانه و زادگاه خود را ترك و به شهرستان گناوه مهاجرت كردند .
در اين زمان او ۱۴ سال سن بيشتر نداشت . در اين شهرستان بعد از گذشت ۳ ماه از شروع مدارس به تحصيل خود ادامه داد و موفق شد در خرداد ماه قبول گردد .
شهید كه در طول انقلاب از نزديك شاهد از خود گذشتگي ايثار ملت خداي جوي ايران بود كه چگونه رژيم شاهنشاهي را سرنگون كردند از اين رو نتوانست خود را قانع نمايد كه در كلاس درس باشد و ببيند انقلابی که با نثار خون جوانان اين سرزمين به پيروزي رسيده در معرض خطر باشد .
به همين دليل قصد عزيمت به جبهه نمود و براي اولين بار در اوايل سال ۶۲ از طريق بسيج گناوه به دوره آموزشي و سپس به جبهه اعزام گرديد .
او همراه با ديگر بسيجيان عاشق امام به كردستان اعزام گرديد . در اين اعزام كه بيشتر از سه ماه طول كشيد در چندين عمليات پاكسازي شركت داشت . بعد از برگشت از اولين ماموريت جنگي خود به بدليل احساس مسئوليتي كه در قبال انقلاب و شهدا می نمود بعد از چند روز دوباره به جبهه اعزام گرديد كه اين اعزام نيز حدود ۲ ماه طول كشيد
هميشه اين احساس را داشت كه تا پایان جنگ بايست دوشادوش رزمندگان در جبهه حضور داشته باشد و همين طرز فكر باعث شده بود كه بيشتر وقت خود را در جبهه بگذراند .
آخرين اعزام ايشان در تاريخ ۱۳۶۴/۴/۱۵ بود كه قريب به ۱۸ ماه به طول انجامید. در اين اعزام در چندين عمليات كوچك و بزرگ مثل عمليات قدس ۴ و ۵ و عمليات والفجر ۸ شركت داشتند كه در جريان عمليات قدس ۵ بر اثر اصابت تركش مجروح گرديد و مدت ۳ روز در بيمارستان اهواز بستري بود
ايشان بعد از ترخيص از بيمارستان مستقيماَ به تيپ امير المومنين برگشتند و حاضر به استراحت در منزل نشدند و دوباره لباس رزم پوشيدند و به خط مقدم اعزام گرديدند در عمليات والفجر ۸ فرماندهي يكي از گروهانهاي گردان امام حسين (ع) را بر عهده داشت و در جريان عمليات ماموريتهايي را كه بر عهده او ميگذاشتند به نحو احسن انجام مي داد .
دو ماه قبل از عمليات كربلاي ۴ از تيپ امير المومنين مستقيماَ به لشكر ۱۹ فجر رفت و در اين لشكر بعنوان غواص مشغول به خدمت شد و در عمليات كربلاي ۴ كه در تاريخ ۶۵/۱۰/۴ آغاز گرديد بعنوان فرمانده گروهان در جزیره سهيل در تاريخ ۱۳۶۵/۱۰/۴ به فيض عظماي شهادت نائل آمد .
در پايان بايد یادآور شد كه شهید در طول جنگ از اوايل اعزام تا تاريخ شهادت ۳۸ ماه در جبهه حضور داشت و در لشكر المهدي و ۱۹ فجر و تيپ امير المومنين خدمت نمود .
روحش شاد یادش گرامی باد.
