زندگی نامه شهید
شهيد محمد جعفر سعيدي فرزند علي كه در سال 1334 در روستاي احشام قايدا از توابع شهرستان خورموج در خانواده اي مذهبي و متدين ديده به جهان گشود .
زندگيش بسان زندگي بزرگمردان اسلام ساده و خالي از تجملات و تشريفات بود او را بگونه اي پرورش دادند كه همواره در مقابل مشكلات چون كوه استوار و پر صلابت باشد با تند بادهاي زندگي دست و پنجه نرم كند و هيچگاه براي متاع دنيا ايمان خود را از كف ندهد .
در سن 6 سالگي به دبستان وارد شد و با جديت به تحصيل مشغول گرديد كه پس از اتمام دوره ابتدائي بر اثر فشار زندگي براي امرار معاش به كشور كويت سفر كرد و بعد از گذشت 2 سال دوباره به وطن بازگشت و در سن 18 سالگي به خدمت سربازي در كرمان اعزام شد .
بعد از پايان دوران سربازي در شركت فرجام بوشهر مشغول به كار شد كه هنوز چيزي از كار در اين شركت نگذشته بود كه انقلاب اسلامي به پيروزي رسيد .
رشادتهاي اين انسان وارسته قبل از پيروزي انقلاب براي بر اندازي حكومت پهلوي جاي خود را دارد . اين مرد بزرگوار با عشق عجيبش به امام همراه با مسلمان غيور كشورمان در اعتراض به رژيم منحوس پهلوي جهت براندازي اين خاندان و بر پايي حكومت به حق جمهوري اسلامي ، ايران به مبارزه بر خواست .
در پي فرمان رهبر كبير انقلاب مبني بر تشكيل بسيج مستضعفين با پيوستن به جمع نيروهاي آموزش ديده همرديفان خود را ترغيب مينمود اين انسان سخت كوش با وجود تمام اين مشكلات توانست تحصيلات خود را تا پايان دوره متوسطه ادامه دهد و مدرك ديپلم را بگيرد .
اولين جلسه بسيج در مسجد ابوالفضل با حضور فرماندهي سپاه و شهيد سعيدي و آموزگار شايسته شهيد رسولي آغاز شد .
بعد از اين جلسه شهيد سعيدي با آغاز طرح لبيك يا امام به جمع آوري نیرو و سازماندهي و آموزشهاي نظامي و عقيدتي به اين نيروها پرداختند و با برگزاري مراسمات نماز جماعت ، دعاهاي كميل توسل ، زيارت پر فيض عاشورا در بين بسيجيان روحيه خدايي و علاقه توحيدي به آنها مي بخشيد.
ايشان با علاقه شديد خود به انقلاب و روحانيت به دعوت روحانيون شهر براي برگزاري نماز جماعت در مساجد ميپرداخت تا با اينكار اشتياق و علاقه مردم را به مسجد و انقلاب بيشتر كند و پيوند بين مردم و روحانيت را مستحكمتر گرداند .
اين مرد خدايي كلاسهاي آموزشي خود را با آيه اي از قرآن شروع و با ذكر صلوات خاتمه ميداد . عشق و علاقه نيروهاي تحت فرمان فرمانده شهيد سعيدي چنان آنها را مجذوب و عاشق او كرده بود كه درس و مدرسه و خانه و كاشانه خود را فراموش كرده بودند و شبانه روز در خدمت بسيج و انقلاب بودند .
با شروع جنگ تحميلي با جمع آوري نيروهاي مردمي در شهرستان و حتي روستاها و بر گزاري كلاسها آموزشي و سازماندهي اين نيروها ، آنها را به جبهه هاي حق عليه باطل بدرقه ميكرد .
شوق و اشتياق و شايستگي اين مبارز نستوده به انقلاب آنقدر زياد بود كه با در دست گرفتن فرماندهي بسيج در شهرستان فعاليت پايگاههاي مقاومت را بيشتر كرد و توانست با روحيه خدايي خود مردم را عاشق انقلاب و اسلام كند تا جايي كه پايگاههاي مقاومت مملو از جمعيت بود .
در سال 61 حكم فرماندهي سپاه بندر ريگ را به او واگذار كردند و ايشان به دعوت نيروهاي بسيج و سازماندهي و آموزش نظامي و عقيدتي بسيجيان غيور اين شهر پرداختند و با اجتماع شبانه روزي در مساجد بندر ريگ و روستاهاي اطراف آن هدف انقلابي خود را پيگيري ميكردند .
بعد از گذشت حدود 2 سال به فرماندهي سپاه خارگ برگزيده شد ، با وجود اينكه جزيره خارگ خود در منطقه جنگي بود ولي اين فرمانده مبارز توانست نيروهاي تحت آموزش خود را در اين جزيره راحتي به جبهه هاي ديگر اعزام كند .
بعد از جزيره خارگ به فرماندهي سپاه شهرستان دشتي انتخاب شد ايشان با شناختي كه از قبل با مردان اين خطه دلير پرور داشتند توانست آنان را مجذوب بسيج و انقلاب كند و به آموزش آنان بپردازد و آنان را بيش از پيش به جبهه هاي حق عليه باطل اعزام كند.
اين فرمانده عزيز در حين انجام اين مسئوليتها چندين بار به جبهه هاي غرب و جنوب اعزام شدند كه يكبار در منطقه پاوه اتومبيل ايشان مورد حمله كردهاي بعثي قرار گرفت و آتش گرفت .
اين فرمانده بزرگ بعد از پايان مسئوليت در منطقه دشتي به شهرستان گناوه عزيمت كردند و به عنوان فرمانده سپاه گناوه به فعاليت پرداختند ايشان مثل گذشته اهداف انقلابي خود را در اين شهرستان پي گيري كردند .
اخلاص و ايمان اين پاسدار رشيد به حدي بود كه با دل كندن از خانه و كاشانه ، همسر و فرزندان خردسال خود به دنبال معشوق خود خداي يگانه ، اسلام و انقلاب اسلامي رفت و به فرمان رهبر كبير انقلاب اسلامي حضرت خميني (ره) در سال 65 در صف سپاهيان محمد (ص) به جبهه ها اعزام شدند .
تا اينكه در عمليات كربلا چهار همدوش بسيجيان خود به عنوان فرمانده گردان ابوالفضل عباس جانانه جنگيد و شربت شيرين شهادت را نوشيدند .
اين عاشق دلباخته بعد از گذشت 10سال از زمان مفقوديت با رجعيت پيكر معطر و پاكش در تاريخ ۱۸ بهمن ۱۳۷۵ شهرمان را عطرآگين كرد و دوباره خاطرات جنگ را براي همرزمان خود و تمام ملت ايران تازه كرد و به تمام بسيجيان پيام داد كه بايد هميشه پيرو انقلاب و اسلام باشند و اگر لازم شد هم جان و هم تن خود را فداي اسلام و انقلاب و ولايت فقيه كنند .
يادش گرامي و روحش شاد باد .
